|
منبع:
Mojahedin.ws
مولف:
پیمان
عمویی
تاریخ: 18/04/1387 - 8 جولای 2008
مقاله ذیل توسط آقای عموئی و در پی
خروج نام سازمان مجاهدین از لیست تروریستی
انگلستان بدست ما رسید. با عرض پوزش از درج
دیرهنگام آن، مقاله را در معرض مطالعه هموطنان
عزیز قرار می دهیم.
با سپاس فراوان از آقای عموئی
اجرای رای دادگاه تجدید نظر
انگلستان با واکنش های متفاوتی همراه بود. ظاهرا
اصرار و ادله مخالفین رای نه تنها کسی را مجاب
نکرد که به اهرمی برای فشار مجاهدین بر روی
اتحادیه اروپا و وزارت امور خارجه برای خارج کردن
نام سازمان از لیست هایشان منجر گردید. با این
اوصاف حذف نام مجاهدین از سایر لیست ها هم، امر
دور از دسترسی نیست. پیشتر درباره احتمال این
شرایط کم و بیش گمانه زنی هایی شده بود و به نظر
می رسد با تحولات اخیر ضرورت پرداختن به این امر
بیشتر احساس می شود. ابتدا به ساکن می توان ابراز
امیدواری کرد که این روند به استحاله صادقانه
مجاهدین خلق منجر گردد.
گو اینکه دست برداشتن سازمان از
اقدامات تروریستی صرفنظر از خلع سلاح شدن آنها
ریشه در شکست استراتژیکی مشی مسلحانه داشته است تا
فاکتور خلع سلاح آنها. اما آنچه از این پس حائز
اهمیت نشان می دهد، تاثیرات عملی حذف نام مجاهدین
بر لایه های مختلف سازمان است. فرض پذیرش چنبن
تحولاتی به این معنی است که اگر مجاهدین از سایر
لیست ها هم خارج شوند دامنه این تحولات و تاثیرات
بیشتر و کیفی تر خواهد گردید. صرفنظر از این پی
آمدها، آنچه در این خصوص بیشتر حائز اهمیت نشان می
دهد، اینکه تلاش کنیم برای سرعت گرفتن تحولات
درونی و استحاله بیشتر، مجاهدین را ناگزیر کنیم تا
برای یک بار هم شده به طور تئوریک و عقلانی به نقد
گذشته خود اهتمام کنند و مشی مسلحانه را نه از باب
ضرورت های ایجابی که از منظر وجوه اثباتی و نظری
به موضع گیری بکشاند. این مطالبه به دلایل بسیاری،
ظاهرا امکان پذیر نیست. اما در این جا می خواهم
تاثیر این اتفاقات را بر روی بدنه تشکیلاتی سازمان
مورد ارزیابی قرار بدهم.
در یادداشت
امید پویا با عنوان
راه بندان اصلی مجاهدین خروج از لیست های
تروریستی است
بر این
دیدگاه اصرار شده بود که اجرای حکم دادگاه
انگلستان بر خلاف ادعای مجاهدین که بخشی از راه
بندان اصلی مجاهدین را منتفی کرده، به نوعی بیشتر
به ایجاد یک راه بندان تازه منجر خواهد شد. دلایل
این ادعا تا حدودی که ایشان مورد ارزیابی قرار
داده بود، قابل تعمق و اعتنا است. اینجانب نیز کم
و بیش به چنین دیدگاهی باور دارم و در امتداد نقطه
نظرات ایشان به نکات تکمیلی این دیدگاه تا حدودی
که قابل اثبات و دفاع باشد می پردازم. اما پیش از
پرداختن به این نکات ذکر این نکته را لازم می دانم
که بر خلاف شور و فتور ناشی از حذف نام مجاهدین از
لیست تروریستی اما رهبری سازمان در ماهیت امر
چندان که وانمود می کند، راضی و خشنود نیستند. در
نتیجه با مسئله خروج از سایر لیست های تروریستی
برخورد صادقانه ای نمی کنند. من در
یادداشتی در تاریخ
دسامبر سال 2007
در استقبال و
تائید حکم دادگاه استیناف تقریبا در راستای همین
بحث ها و گمانه زنی ها نوشتم؛
"من اما اصرار دارم در این مناقشه
درست از خوش بینانه ترین زاویه و موضع به کلیت
قضیه نگاه کنم و بدون هیچ گمانه و پیش داوری به
استقبال این تغییر رویه و دگرگونی بنیادی بروم و
اصرار دارم در این مسیر تنها نباشم و اگر به اتفاق
کمی تساهل هم پیشه کنیم می توانیم به مجاهدین از
بابت این واقع گرایی و تحول اساسی تبریک بگویم.
این واکنش خاکستری نه چیزی از پرنسیب های جنبش صلح
طلبی و دمکراسی خواهی کم خواهد کرد و نه در مقام
حرف و ادعا چیزی به پرنسیب های مجاهدین اضافه
خواهد کرد."
آنچه در ادامه می خواهم به آن
بپردازم درست از همین منظر و نقطه نظر است. با این
توضیح که به نکات مورد اشاره امید پویا از زاویه
دیگری هم خواهم پرداخت. من بر این باورم که هر چند
در ظاهر امر مجاهدین بیشترین تبلیغ و شور و فتور
را از این اتفاق می کنند، اما در این هم تردیدی
ندارم که آنها به کمترین ضرورت می توانند بار دیگر
بر روی همه ادعاهایشان خط بطلان بکشند. ضمن اینکه
ارزیابی حالیه این شرایط نیز به دلایلی که امید
پویا اشاره کرده اند و دلایل دیگری که به آن خواهم
پرداخت، نمی تواند به خشنودی و رضایت قلبی مجاهدین
منجر شود. به نظر می رسد در این شرایط اگر برای
کسی رضایت و خشنودی ایجاد شده باشد، بیشتر برای
هواداران و بدنه سازمان است تا سران و رهبری آن.
به این دلیل که نسبت به موقعیت بلاتکلیفی و انفعال
شان در شرایط موجود اشراف و آگاهی کامل دارند و می
دانند که چرا در اشرف قفل شده اند و راه حل اساسی
برای بیرون آمدن از این شرایط نیز بیرون آمدن نام
مجاهدین از لیست های تروریستی و لاجرم رفع محدودیت
های اعمال شده بر روی آنها است. درست به همین دلیل
است که همسو با دیدگاه های امید پویا بر این باور
هستم که حتی حذف نام مجاهدین از سایر لیست های
تروریستی بیش از اینکه نفعی برای رهبری مجاهدین
داشته باشد، به تشدید بحران ها و مشکلات آنها و بر
عکس به باز شدن موانع و راه بندان های بدنه
مجاهدین منجر می شود و به بیانی این تحولات بیش از
هر چیز می تواند در تعیین تکلیف اعضای مستقر در
اشرف راهگشا و موثر باشد.
می خواهم بر روی این نکته پافشاری
کنم که پاک شدن نام مجاهدین از لیست تروریستی
انگلستان و در ادامه وزارت امور خارجه و اتحادیه
اروپا و ... بیش از آنکه به سود رهبری مجاهدین
باشد، در جهت باز شدن قفل های بر دست و پای بدنه
تشکیلاتی است. به این دلیل که در طی سال های اخیر
و به خصوص جنگ منطقه، آنها بیشترین تاوان ممکن را
به واسطه این محدودیت ها متحمل شده و می شوند. این
محدودیت ها به طور موثر و تعیین کننده ای افراد
ناراضی و داوطلبین خروج از سازمان را با تردیدهای
جدی مواجه کرده است. رفع این محدودیت ها که قاعدتا
با حذف نام مجاهدین از لیست های تروریستی مرتفع می
گردد، به طور نسبی این اطمینان را برای این بخش از
اعضای سازمان فراهم می کند که با امیدواری و ضریب
اطمینان بیشتری درباره آینده خود تصمیم گیری کنند.
توجه داشته باشیم علیرغم اعمال این میزان محدودیت
شماری از ناراضیان حتی ریسک جانی را در ازاء ماندن
در برزخ بلاتکلیفی به جان خریده اند و تا کنون دو
تن از این افراد جان خود را در آب های ترکیه و
یونان از دست داده اند.
آیا برداشته شدن جرم تروریستی از
روی این طیف از تشکیلات مجاهدین نخواهد توانست به
امکانی برای خروج بی دردسر از اشرف و یا عراق به
هر نقطه فرضی تبدیل شود. این وضعیت بدنه را
بگذارید در کنار شرایط سران و رهبری سازمان در
اروپا. که سران و مرکزیت سازمان در همین سال های
مورد نظر، عملا با مانع و ردا و محدودیت آنچنانی
که به قفل شدن مجاهدین منجر شود، مواجه نبوده و کم
و بیش با توسل به انواع شیوه ها فعالیت های خود را
در سطح اروپا دنبال می کردند. طبیعی است در چنین
شرایط و روندی در واقع حذف نام مجاهدین از لیست
های مورد نظر بیشترین نفعش به کیسه بدنه تشکیلاتی
ریخته خواهد شد که دارد تاوان اتهامات و جرائم
تروریستی راس سازمان را پس می دهد.
این روند در دراز مدت برای بدنه
تشکیلاتی این اعتماد نسبی را ایجاد خواهد کرد که
فارغ البال و با اطمینان حاصل از رفع محدودیت
هایشان برای آینده خود تصمیم بگیرند. خروج بی
دردسر و قانونی از عراق و اشرف تنها می تواند یکی
از پیامدهای اجتناب ناپذیر حذف نام سازمان از لیست
های تروریستی باشد. این در شرایطی خواهد بود که
ادامه روند موجود تحت هیچ شرایط نه تنها به نفع
مجاهدین نخواهد بود که بحران ها و چالش های سیاسی
آنها را به واسطه خلع سلاح شدن تبلیغاتی تشدید
خواهد کرد. تصور کنید حجم قابل ملاحظه ای از
عناوین و تیترهای رسانه های مجاهدین که هم اکنون
به شعار حذف و خروج نام مجاهدین از لیست های
تروریستی متمرکز شده، با چه عناوین و موضوعاتی
باید جایگزین بشود؟ |